Կրթությունն ու գիտությունը մեզ համար կենսական նշանակություն ունեն

Գեղարքունիքի մարզը հայտնի է արտագնա աշխատանքի մեկնողներով, նույնիսկ խորհրդային տարիներին է այդպես եղել։ Իմ հայրենի գյուղում կար մի շրջան, երբ ուսուցիչները տառապում էին, որպեսզի երեխաներին համոզեն լավ սովորել, քանի որ լավ սովորելը նաև ապահովում է բարեկեցիկ կյանք հետագայում: Թե՛ երեխաների, թե՛ ծնողների մեծ մասը մշտապես օրինակ էին բերում համագյուղացի այն մեծահարուստներին, ովքեր դպրոցում չփայլելով իրենց գիտելիքներով, որոշ դեպքերում ութերորդ դասարանը մի կերպ ավարտելով, հիմա միլիարդատերեր են: Ցավալիորեն, իրենց չսովորելը արդարացնող աշակերտներին ուղղակի քաջալերող ծնողներն այդպես էլ չէին ընդունում, որ հազարից մեկն է դարձել այդ միլիարդատերը, մնացածը մի ողջ սեզոն «Доширак» ուտելով մի երկու կոպեկ հասցնում է տուն, որ ձմռան տակից դուրս գան ու այդ դպրոց գնացող երեխայի հոգսը հոգան: Ու սա ավանդաբար էր:

Ի ուրախություն բոլորիս՝ հիմա փոխվել է մտածելակերպը, հիմա արդեն հակառակն է, ծնողների մեծ մասն իրենց երեխաներին ուղարկում են կրկնուսույցների մոտ, որ ավելի խոր և հիմնավոր գիտելիք ձեռք բերեն, արդեն ԲՈՒՀ-ի համար պարապելը ոչ թե մոդայի համար է, այլ՝ վաղը «հացի տեր» լինելու տրամաբանության մեջ:

Կրթությունը և գիտությունը մեզ համար կենսական նշանակություն ունեն, որքան կրթված՝ այնքան շրջահայաց, ճկուն, որքան շատ գիտնական՝ այնքան ուժեղ, այնքան հզոր:

Կարեն Հովհաննիսյան

Մեկնաբանություններ